Jan Reynaert tot nieuwe diaken gewijd

Jan Reynaert, wonende in de Helkijnstraat te Sint-Denijs werd zondagnamiddag 5 november 2017 door de bisschop tot diaken gewijd.
Een afgeladen kerk volgde de plechtigheid en zag dat het goed was.

Jan was reeds nauw betrokken bij de pastorale werken, en is zeer gekend in het vereningsleven. Ook in zijn job als verpleger staat hij dicht bij de mens.
Hij wacht nu op zijn opdracht van de  bisschop.

Wat doet een diaken?

Diaken is een ambt in de katholieke kerk waarin dienstbaarheid centraal staat, zoals de zorg voor zieken en armen of het nabij zijn van eenzamen en rouwenden.

Diakens krijgen pastorale taken in de parochie, in een school, in een verzorgingsinstelling, in de armenzorg enzovoort. Voor sommige diakens is dat een voltijdse job. Anderen hebben een gewone job en zetten zich in als diaken op vrijwillige basis.
In de liturgie zie je de diaken bij het altaar. Hij kan het evangelie lezen en preken. Hij dient ook het sacrament van het doopsel toe, spreekt de huwelijkszegen uit en gaat voor in uitvaarten. Je kan hem herkennen aan zijn stola, die hij schuin draagt over de linkerschouder.

Voorbeeld

Jan neemt een voorbeeld aan priester Glorieux uit Sint-Denijs afkomstig.

Stefaan Modest Glorieux werd geboren op 3 mei 1802 als oudste zoon van herenboer en burgemeester Glorieux te Sint-Denijs bij Kortrijk. In het jaar 1815, toen Napoleon zijn nederlaag leed in Waterloo, trok de 13-jarige Stefaan naar het Klein Seminarie in Roeselare. In Gent voltooide hij zijn studies aan het Groot Seminarie en in 1825 werd hij in Mechelen tot priester gewijd. In de zomer van dat jaar werd E.H. Glorieux tot onderpastoor in Ronse benoemd.

Met grote ijver en edelmoedigheid ging hij aan het werk. Weldra deed hij de overtuiging op dat er in Ronse twee grote kwalen te overwinnen waren: de verschrikkelijke onwetendheid op allerlei gebied en de agressieve bedelarij. Ronse werd in die tijd wel eens “de stad van de armoede” genoemd als gevolg van een zware crisis in de belangrijkste nijverheid, namelijk de linnenindustrie.

“De eenvoud, de godsvrucht, de liefde tot de armen en de originaliteit van de oude pastoor van Smetlede zijn merkwaardig” (Beelden uit Vlaanderen). Pastoor Glorieux stierf te Smetlede op 25 November 1872, juist 42 jaar na de stichting van zijn Broedercongregatie op 25 November 1830. Hij stierf als een eenzaam man, verlaten door zijn kloosterbroeders en kloosterzusters, maar beweend door de parochianen. “Priester Glorieux was het oog van de blinden, de kruk van de kreupelen, de troost van de weduwen en de wezen, de vader der armen”. Verscheidene jaren later hebben de broeders en zusters hun Stichter begrepen. Zijn vooruitstrevende ideeën werden gedurende zijn leven niet begrepen, evenmin als zijn voortdurende inspanningen om alle ongelukkigen die hij op zijn weg tegenkwam te helpen.

Een gedenkplaat bevindt zich nog steeds op de muur van de kerk te Smetlede met de woorden: HIJ WAS EEN VADER DER ARMEN. E.H. Glorieux werd eindelijk in ere hersteld! In 1972, bij de honderdste verjaardag van zijn overlijden, werd in Ronse een bronzen standbeeld van Priester Glorieux onthuld. Gedurende de plechtige eucharistieviering in de open lucht, maakte Monseigneur Leontinus-Albert van Petegem van de gelegenheid gebruik om hem in ere te herstellen. Voor een massa gelovigen, broeders en zusters, beschreef de bisschop E.H. Glorieux als een sociaal voorloper en pleitbezorger, als een charismatische kloosterstichter, als een pionier en medestichter van het technisch onderwijs en van de liefdadigheidsinstellingen van de Zusters van Barmhartigheid. Hij prees de weg door Priester Glorieux gekozen: de armen hun waardigheid teruggeven door de strijd tegen het analfabetisme en het aanleren van een beroep.

Please follow and like us:

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *