De Molen

Molen Ter Claere

Deze molen is de enige van de vijf windmolens van Sint-Denijs die de tijd getrotseerd heeft.


Het is een stenen grondzeiler en hij staat op het hoogste punt van de streek namelijk 76 m.

Het is één van de enige West-Vlaamse molens die regelmatig werkt. De molenaar- eigenaar is Rudy Taelman. Oorspronkelijk was het een houten molen waarvan de naam voor het eerst opduikt in 1415. Een oude streekkaart vermeldt hem in 1691. Na vernieling of zware beschadiging herrees hij in 1764.

De mote waarop hij stond was eigendom van de bisschop van Doornik, tevens dorpsheer van Sint-Denijs.
In 1834 behoorde de houten molen nog toe aan Jan De Camp. Na vernieling in 1848 werd een stenen molen gebouwd. Daarna kwam deze molen in het bezit van verschillende molenaarsfamilies : Devroe, Decant, Catteloin en Taelman.

De molen was in 1918 een te gevaarlijke uitkijkpost voor de terugtrekkende Duitse troepen en net als de kerktorens van Sint-Denijs en Kooigem werd ook de molen Ter Claere opgeblazen. Norbert Catteloin herbouwd hem in 1922 en werd in de nacht van 30 januari 1942 door een inbreker vermoord in de molen.

Op 4 april 1944 werd de molen beschermd als monument. In 1950 vernielde een brand het binnenwerk van de molen. Sindsdien werd de molenromp verhoogd en werden onderdelen vernieuwd en aangepast. De laatste restauratie gebeurde in 1986-87. De huidige molen heeft een vlucht van 26 m. Ter Claere is een korenwindmolen met benedenverdieping die tegelijk maalzolder is, een steenzolder met 3 maalgangen, een luizolder waar een graanreiniger zich bevindt en een kapzolder met Engels kruiwerk.